| 個人檔案♣Fight Club♣相片部落格清單 |  工具  說明 |
|
ก็เพื่อนนิ
|
♣Fight Club♣ทีเอ็งข้าไม่ว่า ทีข้าเอ็งอย่าโวย
10月12日 Chocolateยะฮู้ ในที่สุดก็ได้ฤกษ์ในการอัพสเปซซะที
กะจะอัพตั้งแต่รับปริญญาเสร็จแล้ว แต่ก็มัวยุ่งกะเรื่องรูปอยู่
นี่ก็ลงรูปไปแล้ว ใครเป็นใครก็ดูเอาเอง
แล้วใครมีเราในกล้องก็ส่งมาให้มั่งเนอะ ทางเมล์ก็ได้
ตอนนี้ก็อ่านหนังสืออยู่ จะสอบปลายตุลานี้อีกแล้ว
แต่ดันมีอุปสรรคตัวบักเอ้กมาขวางทางการอ่านของเราอยู่
มันก็คือ เครื่องเพลย์สองนั่นเอง
ได้เป็นของขวัญมา แต่รู้สึกว่าจะช้าไปแฮะ
อยากได้ตั้งนานแล้วเนี่ย แล้วนี่ก็จะหางานทำอยุ่แล้ว
ดันได้ของขวัญเป็นเกมส์ แต่ก็ดีได้คลายเครียดมั่ง
(พูดยังกะเครียดไรนักหนา ชาวบ้านชาวช่องเค้าทำงานกันหมดแล้ว
เรายังว้าง---ว่างอยุ่เลย)
ทีนี้ตังค์ที่มีนอกจากจะเอาไปซื้อหนัง ดูหนังแล้ว
ก็ยังต้องเจียดไปซื้อแผ่นเกมส์ด้วย แล้วจะเอาที่ไหนแด๊กวะเนี่ย
ดีนะว่าหนังซัมเมอร์ก็หมดฤดูไปแล้ว
ชีวิตนี้จะเหลือตังค์เก็บกะเค้ามั่งมั้ยวะเนี่ย
คิดไว้ว่าปีหน้าต้องชีพจรลงเท้าชัวร์เลยขึ้นกรุงเทพฯ เป็นว่าเล่นแน่
คือสมมตินะครับสมมติ สมมติว่าผ่านทั้งหมดอีกสามตัวที่เหลือ
(ก็ที่จะสอบปลายตุลานี้ แล้วผลออกประมาณธันวาน่ะ)
ปีหน้าก็ต้องขึ้นไปสมัครเนฯ ภาคสอง แล้วก็ขึ้นไปสอบ
ถ้ามีตังค์ก็ว่าจะสอบตั๋วทนาย ก็ต้องขึ้นไปสมัครแล้วก็สอบอีก
เพื่อนๆ ที่อยุ่กรุงเทพฯ ก็ระวังตัวไว้ให้ดีละกัน
วันดีคืนดีอาจจะได้รับโทรศัพท์ลึกลับ
จากผู้ประสงค์อยากจะออกนามเต็มแก่
อาจจะขอไปพลอยอยุ่ด้วยซักคืนสองคืน
5555 ไม่ว่ากันนา
สงสัยว่าเพื่อนเค้าเก็บตังค์ซื้อบ้าน แต่งงานกันหมดก่อนแน่
เราถึงจะได้เริ่มทำงานแน่เลย ใครจะแต่ง จะบวช จะทำไร
ก็ส่งการ์ดมาได้เลย ที่อยู่ก็ตามที่ขึ้นหน้าจอข้างล่างนะครับท่านผู้ชม
แต่เราจะใส่ซองให้ 20 นะ อย่าว่างู้นงี้เลย
(ก็คนยังไม่มีงานทำนิ แต่จะกินให้ราบคาบแก้วเลย)
ว่าแล้วก็เบื่อแฮะ ว่าจะเขียนถึงตอนรับปริญญา
แต่ไม่มีอารมณ์เขียนเลย เพื่อนๆ ก็มาแล้วเพื่อนๆ ก็ไป
เร็วชิบเป๋ง
แต่ก็อย่างว่า ต่างคนก็มีหน้าที่ต้องทำกันทั้งนั้นเลย
เพียงแต่คิดว่าคงไม่มีโอกาสที่จะได้กลับมารวมกันเยอะอย่างนี้อีกแล้ว
ยิ่งรปศ. เราจบสามปีครึ่งก็ตั้งหลายคน ก็ไปตั้งแต่เดือนตุลาปีที่แล้วโน่น
นี่คงเป็นการรวมกันเยอะๆ ครั้งสุดท้ายล่ะมั้ง
พล่ามมาตั้งแยะ เน็ทก็บ้าๆ บอๆ แค่นี้ก่อนละกัน
เขียนมากกว่านี้ เดี๋ยวมันช็อตขึ้นมา
ได้เอาค้อนทุบหน้าจอแตกแน่
"Chocolate ถึง Fat ฉันจะทานต่อ"
8月4日 นิราศกรุงเทพมหานครนิราศกรุงเทพฯ
หลังจากห่างหายไปนานจากสเปซ ให้ปวดเฮดเสียกบาลแทบคลานหมา
ปิดเทอมไปใช่ได้หยุดขุดอุรา เพื่อนเพื่อนพากันทำงานให้บานใจ
เราเรียนต่ออ่านหนังสือหัวแทบหลุด เดือดปุดปุดอ่านไม่ทันพลันสงสัย
แล้วตัวกูจะจบพร้อมเพื่อนได้ไง เรียนอีกใบให้หัวแหกแยกกบาล
หลังจากแยกจากเพื่อนเรียนเนฯต่อ น่าหัวร่อข้อสอบยากไม่แตกฉาน
เรายังอยู่ที่หาดใหญ่เหมือนวันวาน อยู่แต่บ้านอ่านหนังสือสะดือกลวง
ที่ได้มาหากันในสเปซนี้ เพราะว่ามี(อี)คุณแอมเพื่อนสุดหวง
ใช้ให้อัพได้แล้วไอ้หัวพลวง เราก็เห็นว่าล่วงเลยเวลามา
ประกอบกับเพิ่งสอบเสร็จให้เข็ดหมอง ก็เลยลองเข้ามาดูซักทีหวา
ก็ได้เห็นเพื่อนคอมเมนท์เต็มลูกตา ไม่คิดว่าเพื่อนมาดูหรูจริงจริง
จะเล่าเรื่องตอนขึ้นไปเมืองหลวง เหมือนเข้าบ่วงง่วงเหงาหง่าวหงิงหงิง
ไปอบรมประสบการณ์ผ่านของจริง ได้เที่ยววิ่งหางานมาสานทำ
ไปวันแรกนั่งเครื่องสายการบินนก สุดจะต๊กกะใจนั่งติดฝา
เห็นแต่ปีกเครื่องบินกะท้องฟ้า เสียดายบ้าไม่เห็นวิวให้หวิวใจ
พอไปถึงแวะหาเพื่อนที่เกษตร เค้าสำเร็จปริญญากันยกใหญ่
เราก็มั่วไปถ่ายรูปวิ่งเข้าไป ไม่รู้ใครเพื่อนใครกูถ่ายเพ
ถ่ายแต่เที่ยงยันบ่ายจนเกือบค่ำ เที่ยงวิ่งหลำหาคณะกันหน้าเหย (อ่านว่า หอ-ยอ-เอ เหย)
กลับหอเพื่อนนอนเหมือนถูกหามลงเปล เดินโซเซนอนหลับสดับตา
ตื่นขึ้นมาตีห้าของวันรุ่ง รีบลุกพุ่งหาแท็กซี่นะขวัญจ๋า
เค้าแสนดีพาเราวนให้ลายตา สิบนาทีกว่าก็ไปถึงซึ่งที่นอน
มาวันแรกแค่เบาะเบาะเคาะสนิม กินจนอิ่มแล้วรวมกลุ่มกันสลอน
ฟังบรรยายเรื่องร่างฟ้องสองสามตอน ก่อนนอนจดย่อสรุปส่งอาจารย์
วันที่สองลองของเริ่มจะยาก ร่างสัญญากันมากไม่อาจหาญ
สัญญากู้ค้ำประกันเขียนกันบาน สัญญาเช่าเจ้าของบ้านบานตะไท
พอตกค่ำเริ่มทำเตรียมคดี เพราะพรุ่งนี้ต้องขึ้นศาลให้สงสัย
เราได้เป็นทนายจำเลยช่างสมใจ กลุ่มเราได้เป็นทนายกันทุกคน
หน้าที่เราต้องซักค้านพยานโจทก์ สุดจะโหดซักไม่ขาดอยุ่หลายหน
โจทก์เตรียมดีไม่มีทางไล่ให้จน ค้านแล้ววนซักไปมาหน้าเหนื่อยใจ
พอผลออกพิพากษาว่าขาถ่าง ออกกลางกลางให้เสมอกันสองฝ่าย
ก็โอเคผ่านด้วยดีด้วยดีใจ ผ่านพ้นไปอีกวันอันยาวนาน
คืนวันพุธวิพากษ์เรื่องกฎหมาย พอทำได้ผิดนิดหน่อยมหาศาล
นอนเร้วเร็วด้วยง่วงสุดซมซาน เหนื่อยแทบคลานนอนกองสมองตาย
วันพฤหัสตื่นมาฟังเรื่องไกล่เกลี่ย ให้ละเหี่ยง่วงเหงาเกือบจะหงาย
ไกล่เกลี่ยจริงยิ่งมันไม่ติดใจ ก่อนคดีไปสู่ศาลให้ตกลง
หลังจากนั้นกิจกรรมวันอำลา แทบจะบ้าต้องแสดงให้ใหลหลง
พี่เค้าเมาแต่งกระเทยแล้วรำวง เราตกลงเต้นนำให้ขำดี
เช้าวันศุกร์ต้องอำลาต้องพลัดพราก จากไม่อยากบ่นเบื่อทั้งพ้องพี่
พอต้องไปกลับเสียดายทุกนาที ที่ได้มีวันเวลาบ้าร่วมกัน
กลับวันศุกร์เพราะวันเสาร์มีเรียนต่อ เราต้องถ่อไปดอนเมืองทันแน่หมัน
เครื่องทุ่มครึ่งมาบ่ายสองคอยทั้งวัน เดินบ้าหวันในหนามบินให้ยินดี
พอเช็คอินเอาอีกแล้วได้ตรงปีก หลีกไม่พ้นมันจริงจริงให้ยิงผี
ไม่เป็นไรตอนค่ำวิวไม่ดี หันมานี่แอร์ฯสวยกว่าโครตน่าดู
ถึงหาดใหญ่ฝนตกไม่หมกเม็ด แถมยังเข็ดเจ็บปวดในรูหู
มีแม่พ่อมารอรับน้องสาวกู ยืนที่ประตูทางออกไม่หลอกตา
แสนดีใจได้เจอคนที่บ้าน เรามิใช่คนกร้านสังคมหนา
อยู่หาดใหญ่ใช่ได้ไปไหนสักครา ใครจะว่าอย่างไรใช่สนเลย
ถึงวันนี้ที่ได้มานั่งรำลึก เพราะสะอึกสอบยากจริงนะขวัญเอ๋ย
ตกแน่กูระหว่างประเทศไฉนเลย เบื่อจริงเว้ยต้องเรียนต่ออีกเทอมไป
ที่ดีใจมีอยู่อย่างแน่แน่ เพราะมันแค่รับปริญญาอย่าสงสัย
ลูกมอ.รวมพลคนมหาลัย กำหนดการออกแล้วไงรีบลงมา
ประกาศแล้วรับกันในวันที่ ยี่สิบเอ็ดยี่สิบสองเดือนกันยาหนา
ใครรู้แล้วเร่งจองเครื่องนั่งลงมา ระวังนาถ้านั่งปีกให้หลีกแล
ใครรถไฟก็อย่าได้นั่งตรงล้อ เรานี่หนอนั่งมาแล้วไม่ตอแหล
ไม่พักหลับเพราะมันสั่นยันยักแย่ เวรแท้แท้แย้ยังเหยียดขี้เกียจเอา
ใครรถทัวร์อย่ามัวแต่นั่งหลับ คุณๆ ครับน้ำลายไหลไหนจะเหา
กระเด็นใส่กระโดดเข้ามาหัวเรา แถมผมเผ้าก็ไม่สระจะอ้วกตาย
ใครเดินมาขอให้ออกแต่วันนี้ ถึงพอดีวันรับไม่มีสาย
ถ้าเดินจริงขอแช่งให้เป็นควาย อย่าให้สายไงก้ได้ให้ถึงมอ.
งั้นเราขอจบนิราศเพียงเท่านี้ นานนานทีได้เข้ามาอย่าว่าหนอ
อ่านหนังสือกันเอียนเรียนไม่พอ มีเวลาค่อยมาต่อให้อยู่ยง
3月4日 ขอคนอ่านผ่านเข้ามาช่วยตั้งชื่อ รางวัลหรือ?ไม่มี ไอ้ขี้เหนียว ภาค 2ต่อ ....................................................... เปิดปีสามเทอมสองต้องสะอึก สุดระทึกวิชาหลักหนักฉิบหาย เข้าไปนั่งหน้าเบร้อเบร่ออีตาย อย่าส่ายหน้าหาเราเดี๋ยวเขาชน ยังไม่พอพี่ตาล่อทำงานอีก เที่ยวหลบหลีกไปซันนีส์ตั้งหลายหน ต่อราคาเที่ยวสิงคโปร์กันหลายคน โอ้!หน้ามนกว่าจะได้เกือบไม่ทัน ออกเดินทางหลังปีใหม่ให้สนุก แสนเป็นสุขกันทุกท่านดั่งความฝัน เที่ยวกับเพื่อนสามคืนกับสี่วัน สนุกกันมันจริงให้ยิงควาย กลับมอ.เราต่างก็ต้องเหนื่อย เขียนจดหมายนิ้วเกือบเปื่อยด้วยกลัวสาย ต้องหาที่ฝึกงานกันทันเส้นตาย โชคดีไปพี่ได้งานศาลปกครอง ฝึกสองเดือนเอือนเหมือนกันนะหนุงหนิง งานจริงจริงไม่ใช้กายแต่ใช้สมอง พี่ต้องต่อรถสองเที่ยวเหนื่อยแทบกอง พอได้ลองรู้งานให้มั่นคง เปิดปีสี่ทีนี้แหละขวัญจ๋า เราต่างมานั่งคิดถึงให้ใหลหลง เพื่อนหลายนามสามปีครึ่งซึ่งจบลง คงคิดถึงกันบ้างไม่สร่างซา ได้ทำงานร่วมกันทำท็อปปิค เที่ยวไล่ยิกขอข้อมูลทุกสาขา ไม่ให้เราแล้วยังเที่ยวทำหน้าบ้า ยิงซะหวาหายเบร่อระเบิดตูม เปิดเทอมสองผองเพื่อนเกลื่อนแค่ครึ่ง พี่หน้าบึ้งกึ่งทะเล้นเล่นหมากขุม เหมือนนักโทษโสดใจม่ายใครคุม ให้ยิ่งกลุ้มเบื่อหน่ายวายชีวา ก็เทอมนี้พี่เรียนน้อยกลอยใจเอ๋ย ไฉนเลยจึ่งนั่งว่างข้างเจ้าหมา เอสเอ็มอีพี่นั่งจนก้นขึ้นรา เหมือนคนบ้าหาใครให้ใจเย็น ในเทอมนี้พี่ลงเรียนกฎหมาย อาจารย์ได้พาไปศาลเพื่อให้เห็น วิธีการสืบพยานให้ได้เป็น เหมือนดังเช่นได้ยินมาได้ว่าความ เรียนอิ๊งจ๊อบอิ๊งเวอร์คเพลซปวดเฮดนัก ท่องกันชักตาแตกแหลกล้นหลาม อีกตัวหนึ่งพี่ได้ลงวิชาคราม เที่ยวนั่งจามนั่งหาวไม่หนาวกาย ลงทะเบียนเรียนกันห้าร้อยกว่า เยอะเป็นบ้าพี่ก็งงลงทำไหร ‘จารย์ก็เปิดระเบิดให้ดูช่างรู้ใจ ซากศพใครไว้เรามาสืบหากัน จนวันนี้พี่สอบเสร็จไม่เท็จแถลง มิได้แกล้งทำเป็นเช่นเรื่องขัน พี่คำนึงถึงเวลาอยู่ทุกวัน ต้องจากกันพลันพรากลำบากใจ ต้องหางานทำงานกันถ้วนหน้า ต้องเที่ยวหาที่เรียนต่อไม่รู้ไหน มันจบแล้วจริงจริงมหา'ลัย ในหัวใจก็หายเสียดายเวลา พี่มั่นใจว่าบัณฑิตมอ. กล้า เผชิญหน้าท้าทายกำแพงหนา เห็นได้ดีมีกันตั้งทั้งพารา พี่เล่ามาไม่ผิดความจริงไป ว่ารุ่นพี่ของเรามีชื่อเสียง มิหลีกเลี่ยงงานหนักอย่าสงสัย กระแทกกระทืบกบาลกมลใช่สนกระไร กะโหลกกระจัดกระจุยกระจายใช่สนอุรา
ถึงตอนนี้พี่ง่วงเพราะล่วงดึก พี่ลืมนึกว่ามีบอลถ่ายนี่หนา ไปเปิดทีวีดูจบแล้วนี่นา เซ็งเป็นบ้าหมาก็หอนวอนกินตีน แต่นี้ไปพี่ก็ต้องอ่านหนังสือ ด้วยหมายมั่นปั้นมือข้อสอบหิน อ่านไม่หมดพี่จะบดแล้วต้มกิน ให้รู้สิ้นดินฟ้าทุกหน้าเลย ขอเพื่อนเพื่อนทุกคนจงสุขี ขอยินดีล่วงหน้าอย่าอยู่เฉย ขอทักกันเมื่อเจอคนคุ้นเคย ขอให้เสบยไม่เจ็บไข้ไม่พึ่งยา ..................................................................
" ...เพียงคนใดใจวกปรับกลับหลังหัน วงจรฝันพลันสะดุดหยุดสลาย..." ขอผู้อ่านผ่านเข้ามาช่วยตั้งชื่อ รางวัลหรือ?ไม่มีไอ้ขี้เหนียว ภาค 1.................................................. เรียนจบแล้วแก้วตาอุราเศร้า จำวันแรกที่เข้ามอ.ได้ไหม พี่เป็นเด็กหัวเกรียนนักเรียนไทย เอนท์เข้ามอ.ได้ใจเต้นโครม มีรับน้องระบบว้ากอยากจะบ้า เพิ่งจบมาจาก รด. ก็หักโหม ประชุมเชียร์เจออีกแล้วโกยเถอะโยม ทั้งเหงื่อโซมเปียกโคลนโดนคุกคาม แต่หนุกดีได้ไทค์สีชมพูแป๊ด ถูกด่าแว้ดเดี๋ยวจะโดนลอดรั้วหนาม เค้าให้เรียกสี”เฉดม่วง”นะไอ้ปาล์ม ขนาดยามยังรู้ไอ้หูเวร ผมอยากเล่นฟุตบอลแต่คนเยอะ เลยสะเออะเล่นรักบี้ขี้โคลนเหม็น เลิกเรียนแล้วแจ้วไปซ้อมตอนเย็นเย็น เที่ยงวิ่งเล่นสนามบนจนค่ำคลา แข่งเฟรชชี่ปีหนึ่งกะเด็กทรัพย์ฯ ถูกชนยับกระดูกเบี้ยวเสียวขาขวา เพื่อนถูกชกโหนกแก้มบวมเลือดกบตา ผมร้อง “หยา!” โดนไรมาบ้าจริงจริง เรียนปีหนึ่งเพิ่งเข้าไม่รู้ห้อง เที่ยวด้อมมองลองหาตึกเหมือนผีสิง ได้รู้จักทักเพื่อนโสดโฉดซิง ช่วยกันวิ่งหาห้องเรียนเพียรพยายาม เรียนรู้บ้างไม่รู้บ้างช่างปวดหัว สมองวัวไม่เข้าใจไม่เสือกถาม เจอข้อสอบเขียนเป็นเล่มควายทั้งฟาร์ม ต้องปรับตัวตามสภาพเด็กมหา’ลัย ไหนจะเรื่องลงทะเบียนนักเรียนแย่ง เที่ยงวิ่งแข่งมาศูนย์คอมให้สงสัย กว่าจะได้วิชาเรียนที่พอใจ คราวต่อไปเราจะนอนศูนย์คอมฯเลย ขึ้นปีสองต้องแยกเอกชักสนุก อยู่ไม่สุขเลือกไม่ถูกไอ้เพื่อนเอ๋ย ตัดสินใจเลือกฮิวแมนกันเต็มเลย เพราะคุ้นเคยกับอาจารย์เป็นท่านไป ได้ทำงานห้องสมุดคุณหญิงหลงฯ เราก็งงหนังสือเยอะเก็บไม่ไหว เค้าบอกแค่เก็บหนังสือภาษาไทย จัดขึ้นไว้ให้ตรงชั้นก็ฟันตังค์ ครั้นประเทศเขตไทยเลือกตั้งใหม่ เราก็ไวเดินหาเสียงให้เสียวหลัง ขานคะแนนนับบัตรเป็นลังลัง มีพลังเพราะทำไปพี่ได้เงิน พอซัมเมอร์ปีสองช่วงสอบเสร็จ ไปภูเก็ตเฮ็ดงานไม่ขัดเขิน รับฝรั่งที่หนามบินกันเพลิดเพลิน แถมเดินเที่ยวโรงแรมหรูดูใหญ่โต กลับหาดใหญ่เก็บวิจัยอีกหนึ่งที่ เที่ยงวิ่งรี่ถามคนจนโมโห กว่าจะเสร็จครบแบบแทบร้องโฮ ได้เงินมาตาโตโอ้โหดี! มีอีกงานก่อนเปิดเทอมทำดีแทค เที่ยวยิกแจกใบปลิวหิวเหมือนผี นั่งที่ซุ้มขายซิมใต้ถุนลีฯ พอวันดีเจอเพื่อนให้เอือนใจ เปิดเทอมมาปีสามช่างเป็นทุกข์ เรียนไม่หนุกแรงก็เหนื่อยเฉื่อยเทียนไข อีกทำงานห้องสมุดสุดดีใจ แถมพ่วงท้ายได้ตำแหน่งพิธีกร เที่ยวขี่รถเวียนเมืองเหมือนคนบ้า เที่ยวตามหาสปอนเซอร์หน้าสลอน เที่ยวตามเด็ก”โครงการยังฯ”แทบอยากนอน เที่ยวตากฝนตัวเปียกปอนร่อนทั้งวัน แต่ได้พบประสบการณ์อันล้ำค่า แต่ได้มาซึ่งหน้าที่มิคาดฝัน แต่ได้เพื่อนร่วมสุขทุกข์ด้วยกัน แต่ได้วันเวลาน่าจดจำ พอเสร็จงานบรรดาเราก็เข้าสอบ ตอบไฟนอลว่อนกระจายให้หายหลำ เขียนนิยายขายขี้หน้าบ้าประจำ เหมือนดิ่งดำน้ำลึกสะอึกตม สอบเสร็จแล้วแก้วตาหางานต่อ แค่เงินล่อพอประมาณงานเหมาะสม วิจัยเหล้าเราเดินตีนระบม ได้เที่ยวชมเมืองตรังกลางสุริยา จริงจริงแล้วพี่ไม่อยากไปสักหน่อย เพราะพี่คอยดูละครตอนเช้าหนา เรื่อง ฟูลเฮ้าส์ ตอนจบพอดีนา จนบัดนี้พี่ยายังเสียดาย... ต่อภาค 2 เด้อ 1月17日 Superman - "it's not easy to be me."ตั้งแต่ปีใหม่มา
ก็ไม่ได้เข้ามาอัพเลย
ยุ่งๆ กะเรื่องงานเต็มไปหมด
ทั้งๆ ที่เทอมนี้ก็เรียนน้อยแล้วนา
ทำไมงานมันถึงได้เยอะอย่างนี้วะ
ไหนจะสอบแก้อีกวิชานึงต้นเดือนกุมภานี้แล้ว
"กฎหมายพาณิชย์ 2 ยืม ฝากทรัพย์ ตัวแทน ประกันภัย"
ใครก็ด้ะ ติวให้หน่อยดิ
ยังไม่ได้อ่านซักตัว
แล้วกุจะผ่านมั้ยวะเนี่ย
จะเข้ามาขอบคุณทุกคน
ที่อวยพรวันเกิดให้น่ะ
คงไม่ช้าเกินไปเนาะ
ในโอกาสที่ครบ 22 ปีเต็มแล้ว
บางปีเราก็ลืมวันเกิดตัวเองไปก็มี
แต่มันจะอะไรกันนักกันหนา
เพราะเราก็ไม่เห็นว่ามันจะต่างกับที่เราจำวันเกิดเราเองได้ตรงไหน
เราลืมวันเกิดตัวเอง
กลับกลายเป็นว่ามีคนจำวันเกิดให้เราแทน
เหมือนที่เราก็จำวันเกิดของคนอื่นได้นั่นแหละ
แต่เราไม่ได้จำวันเกิดของคนอื่น
เพื่อให้คนอื่นมาจำวันเกิดของเรา
เป็นการแลกเปลี่ยนกันหรอกนะ
เราจำได้ก็แค่เพราะว่าเราจำได้น่ะแหละ
และก็ไม่เห็นจะสนว่าคนที่เราจำวันเกิดเค้าได้
จะจำวันเกิดเราได้รึเปล่า
ทั้งหมดทั้งมวลที่บ่นมาเนี่ย
แค่จะบอกตามความคิดเราเองว่า
ดีขนาดไหนแล้วที่ยังมีคนนึกถึงอยู่
แต่ถ้าบางทีโดนลืม ถูกลืมไปบ้าง
ก็ให้คิดย้อนมาถึงตัวเองหน่อยก็ดี
ว่าบางทีก็คงเคยลืมๆ ทำอะไรไปเหมือนกัน
พูดถึงเดือนกุมภา
ใครๆ ก็ต้องจำได้ว่าเป็นเดือนแห่งฟามรัก!!!
ให้ผู้คนที่เค้ามีคู่กัน ออกมาเดินควงกัน
ให้เราอิจฉาเล่น
(ปกติถึงไม่ใช่เดือนนี้ มันก็เดินควงกันให้เราตาร้อนเป็นธรรมดาอยู่แล้ว)
แต่พอกลายเป็นเดือนนี้เข้า ก็เลยสวีทกันหนักเข้าไปใหญ่
เปิดดูปฏิทินก็พบว่า 14 กุมภาเนี่ยมันวันพุธ
ไอ้เรารึก็หยุด ไม่มีเรียนซะด้วยสิ
ดีดี จะได้ไม่ต้องไปเจอคนคู่กะดอกไม้อีกหลายดอก
จริงๆ แล้วก็ไม่ได้ซีเรียสขนาดน้านร้อก
แฟนน่ะมีก็ดี ไม่มีก็ไม่ได้ (สรุปคือ มีดีก่า)
เพราะเราก็ใช่ว่าจะดีเด่อะไรนักหนา
เหมือนอย่างที่เคยฟังเพลงๆ นึง แล้วชอบมาก
"I'm only a man in silly red sheet
Digging for kryptonite on this one way street
I'm only a man in phony red sheet
Looking for special thing inside of me...
I'm only a man in phony red sheet
Only a man looking for a dream
I'm only a man in phony red sheet
It's not easy to be....
Me....."
"...เรามันแค่ผู้ชายในผ้าแดงร้ายๆ
ขุดหาแท่งคริปโตไนท์ไปตามทางเท่านี้
เรามันแค่ผู้ชายในผ้าแดงร้ายๆ
ที่ก็ยังมองหาสิ่งพิเศษในตัวเองอยู่เลย
เรามันแค่ผู้ชายในผ้าแดงร้ายๆ
แค่ผู้ชายที่กำลังตามหาความฝัน
เรามันแค่ผู้ชายในผ้าแดงร้ายๆ
มันไม่ง่ายหรอกที่จะเป็น...
เรา..."
Superman - "it's not easy to be me."
พรุ่งนี้จะไปดูหนัง
ใครจะไปยกมือขึ้น
|
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
